برای ضیافت دوازدهم

در نشانه های شمایلی رابطه ای نظیر به نظیر یا یک به یک میان دال و مدلول وجود دارد. مثل تصویرعکسبرداری شده توسط دوربین عکاسی از یک نفر با خودش. تصویر، نشان دهنده فرد است. از روی تصویر به سادگی می توان به موضوع و یا مدلول که شخص می باشد پی برد. یا مثلاً شما در مسیر  جاده ای که در حال رانندگی هستید تابلو راهنمایی به سمت فرودگاه یا نزدیک شدن به فرودگاه را با شکل یک هواپیما مشاهده می نمایید. این تصویر هواپیما دال و هواپیمای واقعی مدلول می باشد. بدین طریق در نشانه های شمایلی ما از تصویر یا نشانه یک موضوع به آن موضوع پی می بریم. آغاز آشنایی ما با معماری و مفاهیم اساساً به صورت نشانه های شمایلی شکل می گیرد. به طور کل اساس مکالمه و ارتباط در جهان هستی توسط نشانه های شمایلی می باشد.

در نشانه های نمایه ای رابطه یک به یکی میان دال و مدلول وجود ندارد. این رابطه در نشانه های نمایه ای به گونه ای است که با دیدن یکی، به وجود دیگری پی می بریم. به عنوان مثال می توان رابطه و نسبت دود و آتش را با یکدیگر نام برد که ما با دیدن دود، پی به وجود آتش می بریم. آتش و دود از جنس یکدیگر نیستند ولی دیدن یکی به صورت نشانه ای، حکایت از وجود دیگری می نماید. یا مثل کارت برگهایی که فهرست کتابها و عناوین آنها را در کتابخانه ها طبقه بندی می نمایند.

در نشانه نمادین نوعی رابطه قراردادی میان دال و مدلول وجود دارد. مثل تابلوی راهنمایی و رانندگی عبور ممنوع. یا شاخه زیتون که نشانه صلح است. این نوع نشانه ها یک نوع قرارداد اجتماعی محسوب می گردند و به عبارتی مرحله تکامل یافته نشانه ها محسوب می گردند که به صورت انتزاعی فرد با دیدن یک علامت به یاد مدلول و وجود آن می افتد. سخن گفتن نیز از این جنس است. مثلاً وقتی شما واژه کتاب را به کار میبرید شنونده دقیقاً متوجه خواهد شد که منظور شما از این واژه چه چیزی است و دیگر نیازی به تصویر مدلول وجود ندارد.

اشکال، احجام، فرمها، خطوط و رنگ و جنس مصالح و نور و هر چیزی در فضای معماری خود می تواند به عنوان نشانه ای در خدمت معماری نمادین قرار گیرد. به عنوان نمونه می توان از اشکال مربع و دایره نام برد. در یک مسجد وقتی وارد فضای گنبد خانه می شوید، در قسمت پایین، شکل مربعی وجود دارد که حکایت از عالم خاکی و اینجهانی دارد و خود گنبد یا قسمت فوقانی که شکل دایره دارد نشانه ای است از آسمان و عالم آنجهانی. اشکال مربع و دایره به مرور زمان و در طی فرآیندی خاص به نمادهای اینجهان و آنجهان و یا آسمان و زمین تبدیل گشته اند و به عبارتی این نشانه ها در معماری به نوعی قراردادی هستند مابین افراد برای انتقال مفاهیم و گونه ای از بیان و ایجاد ارتباط. افقی بودن و عمودی بودن نیز می تواند اینچنین معناهایی را خاطر نشان سازد و یا بافت خشن و یا نرم و همچنین رنگهای گرم و سرد. بنابراین می توان گفت که معماری نمادین به آن معماری اطلاق می گردد که استفاده از نشانه های نمادین در آن غالب باشد. بهترین مثال را در زمینه اینگونه بناها می توان به بناهای یادبود و یا بناهای یادمانی اشاره نمود که به صورت خاص و عمدتاً بدین منظور طراحی،‌ ساخته و اجرا می گردند.

/ 3 نظر / 37 بازدید
خوشحال

درود... ضیافت سیزدهم وبلاگ های معماری ایران با عناوین زیر برگزار می شود: - کودک و معماری - آب در معماری - فرم و مفهوم آن در معماری معاصر - سنت و مدرنیته در معماری ضمن قدردانی و سپاس از همراهی شما ، خواهشمند است در نظرسنجی نهایی شرکت به عمل آورده و روشنایی بخش ضیافت سیزدهم باشید. باشد که معماری ، این موسیقی منجمد شده را دوباره به شهرها بازگردانیم. فاطمه السادات خوشحال 16/5/88[گل]

خوشحال

درود.. موضوع ضیافت سیزدهم طبق نظرسنجی صورت گرفته و با اکثریت آراء « فرم و مفهوم آن در معماری معاصر » خواهد بود.[گل]

مریم

با سلام و تشكر از همراهي شما بر اساس نظر سنجي انجام شده موضوع چهاردهمين ضيافت وبلاگ نويسان معماري ايران "ارتباط متقابل فضا و زمان در معماري-Relationship between space and time in Architecture" تعيين گرديد.توضيحات كاملتر راجع به نتيجه نظر سنجي و اعلام موضوع نهايي ضيافت در وب معماري ايران ارائه شده است. طبق برنامه ضيافت تاريخ ارسال آثار از 5 مهر ماه تا 15 آبان ماه 88 مي باشد. با همراهي خود گرما بخش جمع معمارانه اين ضيافت باشيد. منتظر حضور شما هستيم. وب معماري ايران-مريم info@maryart.ir www.maryart.ir www.maryart.blogfa.ir